Logo
Logo
 





 

 


Inleiding
 
Op 21 mei 2007 keurde het gemeentebestuur van Mol de stedenband met het Nigerijnse dorp Kara Kara goed. Dit betekende dat de samenwerking, die al enkele jaren liep, een meer officieel karakter kreeg. Om de band tussen Mol en Kara Kara te bevestigen, ondertekende de burgemeester van Mol op 14 oktober 2007 een officiële oorkonde. In augustus 2008 trok een Molse delegatie naar Niger en ondertekende de burgemeester van Kara Kara eveneens de oorkonde. Het betekende een nieuw begin voor een duurzame samenwerking.
 

Traditie en democratie

De kantonchef

Kantonchef

De kantonschef is het traditionele hoofd van het kanton, dat sinds de hervormingen in het land nu omgevormd is naar een gemeente.  Hij wordt verkozen en blijft in functie tot zijn dood.  Naast de kantonchef heeft elk dorp zijn dorpschef.  Op regelmatige tijdstippen roept de kantonchef zijn dorpschefs bij mekaar om zaken te bespreken en informatie uit te wisselen. 

De voornaamste taak van de kantonchef is de inning van belastingen en het bemiddelen  tussen dorpsgenoten in geval van geschillen.  Hij zetelt eveneens als adviseur in de gemeenteraad. 

De huidige kantonchef is over 70 jaar en geniet het respect van alle dorpsgenoten.  Hij heeft een innemende persoonlijkheid en liet een sterke indruk bij ons achter.  In vele opzichten is hij momenteel nog de 'echte' leider van Kara Kara.

 

Een prille democratie

Gemeenteraad

Sinds einde 1999 heeft de democratie zijn intrede in Niger gedaan.  Decentralisatie is het sleutelwoord en vindt langzaam maar zeker zijn weg tot in de dorpen.

De gemeenteraad van Kara Kara bestaat uit dertien leden waaronder minimaal 1/3 vrouwen.  Aan het hoofd staat de burgemeester.  Het grote probleem is dat de gemeenteraad een nijpend gebrek aan middelen heeft en dus in feite enkel 'pro forma' bestaat.  De raadsleden van Kara Kara staan aan de prille start van een lang en moeizaam proces, maar kijken desondanks vol goede moed richting toekomst.

 

 


 

 

Basisgegevens Niger

Situering

Niger

Officiële taal: Frans
Hoofdstad: Niamey
Regeringsvorm: Republiek
Religie: Islam 98%
Oppervlakte: 1.267.000 km² 
  (0,02% water)
Inwoners: 10.790.352 (2001)
  12.894.865 (2007)
  (10,2 / km² (2007)

 

 

 

 

Een introductie tot Kara Kara

De Gemeente Kara Kara bevindt zich in Niger, het armste land van het Afrikaanse continent. Ze vormt samen met acht andere gemeenten het departement Gaya, dat op zijn beurt onderdeel is van de regio Dosso. Kara Kara bestaat uit 49 dorpjes die verspreid liggen in de Sahel over een oppervlakte  van ongeveer 50.000 ha en die samen bijna 31.500 inwoners tellen.

Leven in lemen hutten

Een groot struikelblok is het feit dat zowat 95% van Kara Kara analfabeet is.  Onderwijs is nochtans een belangrijke sleutel tot vebetering van de levensstandaard.  In de grotere dorpjes zijn er scholen met meerdere klassen lager onderwijs.  Het hoofddorp Kara kara is echter de enige school met zes volledige jaargangen en een kleuterschool.  Sinds 2000 is er een middelbare school met vier jaargangen opgericht. Die kan echter het groeiend aantal leerlingen uit de omgeving niet meer op een degelijke wijze opvangen en dreigt uit haar voegen te barsten. De resterende drie jaar, het lycée, kunnen in Gaya of Dosso gevolgd worden.

 


De woningen zijn meestal opgebouwd uit leem die roodachtig kleurt door het woestijnzand. Grote families huizen in meestal kleine ruimtes. Er zijn geen voorzieningen zoals lopend water of elektriciteit.

Akkerbouw, wat veeteelt en kleinschalige handel zijn de enige middelen van bestaan.  Hierbij zijn vooral de pindateelt en het verbouwen van gierst van groot belang.  In meerdere dorpjes worden wekelijkse markten georganiseerd. 


Opleiding is cruciaal

 

Een samenwerking in verschillende stappen

Leden van een Molse familie hadden in de jaren 80 in Niger gewerkt en zich over één van de inwoners van Kara Kara, Maman Fala, ontfermd. In 1996 kwam de Nigerijn op bezoek in Mol en maakte er via zijn gastgezin kennis met de wereldwinkel-jongeren. Na een eerste los project voor de ondersteuning van een schooltje kwam er vanaf 1997 een meer structurele samenwerking op gang: het vrouwenproject was geboren. In 2002 kwam de samenwerking in een stroomversnelling dankzij het afsluiten van een convenant met de Vlaamse regering, waarbij er vooral gefocust werd op jongerenwerking met enkele jongerenuitwisselingen als kers op de taart. Maman Fala was ondertussen coördinator en het geboortebos was opgestart. Voor elke boreling in Mol zou vanaf nu een boom geplant worden in Kara Kara als symbool voor de samenwerking.

Vergaderen met gemeentebestuur

3 sleutelfuguren

Bij het begin van onze samenwerking met Kara Kara hadden en hebben we nog steeds als één van de belangrijkste doelstellingen het uitbouwen van een sterke structuur waarmee we op lange termijn kunnen samenwerken.
Daarom hebben we de eerste jaren samen gewerkt met de plaatselijke  NGO AID Kookari, om ons en de mensen in Kara Kara te helpen bij de uitbouw van een goede structuur.  Drie jaar laten, begin 2010, waren we zover dat zonder de verdere steun van AID Kookari de mensen in Kara Kara hun eigen werking kunnen beheren en verder uitbouwen. Zo is  het CCD of voluit: ‘le comité comunal de développement’, ontstaan.

Dit comité moet, omdat de gemeentelijke structuren nog zo zwak zijn en over zo weinig middelen en kennis beschikken, de continuïteit en goede samenwerking verzekeren. Omdat we toch ook verder aandacht willen besteden aan het officieel gemeentelijk bestuur, want goed bestuur is een eerste stap naar ontwikkeling, zitten er ook mensen van dit bestuur in het CCD en krijgen ze ook gepaste opleidingen en vormingen. Daarnaast zitten in het CCD ook mensen uit het middenveld, (bijvoorbeeld vertegenwoordigers van vrouwen- en van jongerengroepen), de traditionele dorpshoofden en enkele mensen met expertise op het vlak van ontwikkelings-samenwerking en “zelfontplooiing”.

Ondertussen blijft de plaatselijke coördinator een belangrijke pion op het terrein. Hij wordt ook via de werking van het CCD betaald.

 

 

Wereldwinkeljongeren

Een deel werd gefinancierd door kersverse ouders die vrijwillig een bedrag stortten, een ander deel werd gefinancierd door het gemeentebestuur van Mol en een laatste deel door de wereldwinkeljongeren.  Nog later werd het Kara Kara Comité opgericht, dat de bedoeling heeft de projecten in Kara Kara structureel te gaan ondersteunen.  Om geld in het laatje te brengen werden onder meer een restauranten een quiz georganiseerd.  In februari 2005 trok een delegatie naar Kara Kara om de toestand ter plaatse te verkennen en de lopende projecten te evalueren.  Uit de evaluatie bleek dat de communicatie mank liep en dat opvolging ter plaatse een noodzaak is.  Daarom werd geopteerd de plaatselijke NGO AID Kookari, die de delegatie in Niger had ontmoet, in te schakelen.  Het bleek een schot in de roos.  In november 2006 kwam een delegatie uit Kara Kara naar Mol om te bespreken waar we naartoe wilden. Tahirou Soumana van Kookari maakte grote indruk op ons door zijn kennis van zaken en manier van aanpak.  Hij vertrok terug naar Niger met de opdracht een coördinator in Kara Kara aan te duiden. Die verantwoordelijkheid kwam na een examen op de schouders van Adamou Baraze Mamane. In juni 2007 keurde de gemeenteraad van Mol de officiële stedenband goed. Een tijdje later werd de stedenband ook door de burgemeester en de kantonchef van Kara Kara ondertekend.

 

Kantonchef ondertekent stedenband

Logo CCD

Hoe het sindsdien verder verloopt kan je volgen in onze nieuwsberichten.

 

Uitwisselingen versterken de band

Het Kara Kara Komité vindt de uitwisselingen zowel van als naar Kara Kara uiterst belangrijk. Het is de beste manier om elkaar beter te leren kennen, begrijpen en respecteren. Je kan veel vertellen in een email en één foto kan tien mails samenvatten, maar niets is te vergelijken met de ervaring elkaar in levende lijve te ontmoeten. Enkel dan kan je echt met elkaar praten, discussiëren en onduidelijkheden uit de weg ruimen. Bovendien bevordert het de vriendschap wanneer je een tiental dagen veel met elkaar optrekt. Je leert je inleven in de andere en dat geeft een extra motivatie om verder te werken met het project als elkaars wegen weer uit mekaar gaan na een uitwisseling.

 

  Samen sterk